اول مظلوم عالم حضرت اميرالمومنين (عليه السلام)  مي فرمايند:

به راستي دوستداران ما (اهلبيت (عليهم السلام)  )در هر روز و شب منتظر فرا رسيدن روز آسايش و فرج ميباشند.(صحيفه مهديه :88)

همچنين انتظار فرج يكي از وظايف بندگان نسبت به امام عصر  (ارواحنا فداه) است و در كلمات خاندان وحي (عليهم السلام)  يكي از واجبات و تكاليف عصر غيبت و  از برترين و با فضيلت ترين عبادات مومن و يكي از شرايط قبولي اعمال ذكر شده است.

ابوبصير از امام صادق (عليه السلام)  نقل ميكند كه آن حضرت ، روزي فرمودند:

آيا شما را به چيزي خبر ندهم كه خداوند عزوجل عملي را از بندگان جز به سبب آن قبول نمي كند؟

گفتم :آري.

امام صادق (عليه السلام) فرمودند:

گواهي دادن به اين كه پروردگاري جز خدا نيست و (حضرت) محمد (صلي الله عليه و آله و سلم) بنده و فرستاده اوست و اقرار كردن به آنچه خداوند امر فرموده است ، و ولايت ما (اهلبيت (عليهم السلام)  ) و بيزاري جستن از دشمنان ما (يعني ائمه معصومين (عليهم السلام)  ) و تسليم شدن نسبت به ايشان ، و ورع و پرهيزكاري و سعي و كوشش (در دين) و طمانينه و اطمينان و انتظار (حضرت)‌ قائم (ارواحنا فداه) (مكيال المكارم 2/151)

حضرت عبدالعظيم حسني از امام جواد (عليه السلام)  نقل ميكند كه آن حضرت فرمودند:

همانا قائم از ما اهلبيت(عليهم السلام)   ، همان مهدي است كه در زمان غيبتش انتظار او و در زمان ظهورش اطاعت از او واجب است .(صحيفه مهديه :89)

انتظار ، يك امر قلبي مي باشد كه شدت و ضعف آن نيز بر حسب درجات انتظار است ، ولي مقدار ضروري انتظار قلبي براي ظهور امام زمان (ارواحنا فداه)  اين است كه انسان به يقين بداند كه آن بزرگوار امام دوازدهم و حجت خدا بر بندگانش است و از روزي كه متولد شده اند تاكنون زنده اند و از دنيا نخواهند رفت تا اين كه ظهور فرموده و جهان را پر از عدل و داد نمايند و براي ظهور آن حضرت وقت معيني تعيين نشده است بلكه هر لحظه ممكن است آن امر باشكوه واقع شود.

شخص مومن بايد هميشه و در همه اوقات منتظر ظهور باشد و در هيچ لحظه اي از ظهور آن بزرگوار نااميد و مايوس نگردد.

بنابراين اگر كسي بر اين اعتقاد باشد كه آن حضرت به اين زودي ظهور نميكنند و سالها طول مي كشد ، اين شخص منتظر نبوده و بر تكليف خود كه وجوب انتظار است عمل نكرده است كه اين عقيده اثرات منفي فراواني نيز به همراه خواهد داشت.

آيه الله سيد محمد تقي موسوي اصفهاني – صاحب كتاب شريف مكيال المكارم – در اين باره مي فرمايند :

اين خطاست كه كسي از روي ناداني و خيال و گمان بگويد كه آن بزرگوار به زودي آشكار نمي شود يا تا صد سال ديگر نيز ظهور نخواد كرد ، چنين سخني خلاف بيانات پيشوايان ما است ، بلكه به عكس ،آنچه دراخبار فراوان به آن تصريح نموده اند اين است كه ظهور آن حضرت به طور ناگهاني واقع مي شود.

انتظار راستين ، اثرات و فوايد بي شماري دارد كه در اين بحث مختصر نمي گنجد ولكن به عنوان نمونه به يكي از فوايد آن اشاره ميكنيم:( در مباحث بعدي به ابعاد ديگر آن خواهيم پرداخت)

صاحب مكيال المكارم ، يكي از فوايد انتظار را زنده شدن در زمان ظهور مي داند كه انسان با انتظار راستين توفيق درك دولت حقه آن بزرگوار را مي يابد و از اصحاب و انصار آن حضرت مي گردد.

روايتي كه جناب مفضل از امام صادق(عليه السلام)  نقل كرده است اين مطلب را تاييد مي كند:

جناب مفضل مي گويد : در خدمت امام صادق (عليه السلام)  صحبت از حضرت قائم (عليه السلام)  و كساني از اصحاب ما كه در حال انتظار از دنيا رفته اند به ميان آمد ، آن حضرت فرمودند:

زماني كه (امام زمان (عليه السلام)  ) خروج مي كند ، كسي بر سر قبر مومن مي آيد و به او مي گويد : اي فلان : صاحب تو ظهور كرده است اگر مي خواهي به او ملحق شوي ملحق شو ، و اگر مي خواهي در كرامت و نعمت پروردگارت باقي بماني پس باقي باش.(نوادرالاخبار:283)      

آن حضرت در روايت ديگري مي فرمايند:

هر كس دوست دارد از اصحاب (حضرت) قائم (عليه السلام)  باشد ، پس بايد منتظر باشد و همراه با تقوا و پرهيزكاري و محاسن اخلاق عمل كند در حالي كه منتظر است ، اگر در چنين حالي از دنيا رفت و ( حضرت ) قائم (عليه السلام)   بعد از او ظهور فرمايند ، اجر و ثواب او مانند اجر كسي است كه ظهور آن حضرت را درك كرده باشد . پس تلاش كنيد و منتظر باشيد ، گوارا باد بر شما اي گروه مورد رحمت واقع شده.

بنابراين وقتي هدف انسان طلب درك ظهور باشد ، به فوايد و بركات انتظار نيز دست مي يابد و هر چه در اين زمينه تلاش كند انتظارش نيز زياد شده و خالصتر ميشود تا جايي كه آرزوي درك ظهور و پيوستن به امام زمانش(عليه السلام) ، سراسر وجود او را فرا ميگيرد.(القطره :1/494)

در نهايت خداوند باريتعالي را به محمد و آل او (عليهم السلام)  قسم ميدهيم كه ما را از منتظرين واقعي امام زمان  (ارواحنا فداه) قرار دهد و زيارت آن بزرگوار را نصيب ما گرداند.